میدونم یکم طولانیه ولی جون من بخونید ، قشنگه

آنگاه که غرور کسی را له می کنی ، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را

ویران می کنی ، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی ،

آنگاه که بنده ای را ناددیده می انگاری ، آنگاه که حتی گوشت را می

بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی ، آنگاه که خدا را میبینی و

بنده ی خدا را نادیده می گیری ، می خواهم بدانم دستانت را بسوی

کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی ؟

بسوی کدام قبله نماز می گزاری که دیگران نگزارده اند ؟

اینها را از عاشقی شنیدم که به کسی می گفت که یک روزی همه ی

وجودش بود و حالا اون نامرد تنهاش گذاشته !

اون نامرد یکی از دوستامه ... اولین باری بود که گریه ی یک مرد رو می

دیدم . اولین بار بود می دیدم که یک مرد جلوی یک دختر اشک بریزه و

اینها رو بگه . دلم خیلی واسش می سوخت !!!

به دوستم گفتم که تو حق نداشتی با احساساتش بازی کنی ، اما اون

خیلی راحت به میون حرفم اومد و گفت : ما فقط یه دوست بودیم ،

رابطه ی ما هم یه دوستی معمولی بود !

نمی دونم چرا همیشه آدمایی که تو عشق و دوست داشتن همه

چیزشون رو می بازن نصیب کسانی می شن که قدرتشون رو نمی

دونن ؟!

و جالب اینجاست که آدمای بی احساس تو یه عشق دیگه همون

شکستی رو تجربه می کنن که قبلاً فکر می کردن همه چیز فقط یه

دوستیه ساده است !

پس دوستای گلم ، حواستون باشه که دلی را حتی برای تلافی

نشکونید ، تا مبادا ئلتونو بشکنن ... آخه میگن چوب خدا صا نداره ...